Wesele

  • Moja duszko, tu się mówi o kościelnej dostojności którą mają przyznać jegomości.

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • Huś ha, na pole, Głupi śmieciu, chochole!

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • A gdyby tak ustroić się w róże i wejść na ogromny stos drzewa.

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • Jutro dzień! przede dniem świt! Wiesz ty, czym ty mogłeś być?

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • Oni i my – my i oni, na wyścigi – kto kogo przegoni!.

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • Za jedno życie – tysiąc żywotów uratowanych od gnicia i rozkładu. Jedna śmierć w zamian za sto żywotów – przecież to prosty rachunek!

Fiodor Dostojewski, Wesele

  • Bez tego złotego dźwięku wniwecz pójdzie cały ruch.

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • A, ja myśle, ze panowie duza by juz mogli mieć, ino oni nie chcom chcieć!

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • Miałeś, chamie, złoty róg, miałeś, chamie, czapkę z piór: czapkę wicher niesie, róg huka po lesie, ostał ci się ino sznur ostał ci się ino sznur.

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • To ich Lęk i Strach tak wzion, Posłyszeli Ducha głos: Rozpian się nad nimi Los.

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • To uczucia tak się garną;szkoda, żeby szły na marno.

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • Wyście sobie, a my sobie. Każden sobie rzepkę skrobie. 

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • Miałeś, chamie, złoty róg, miałeś, chamie, czapkę z piór: czapkę wicher niesie, róg huka po lesie, ostał ci się ino sznur ostał ci się ino sznur.

Stanisław Wyspiański, Wesele

  • Każden ogień swój zapala, każden swoją świętość święci…

Stanisław Wyspaiński, Wesele

Zbrodnia i kara

Nie zabiłem człowieka, zabiłem zasadę.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Aby kogoś poznać, należy badać go ostrożnie i delikatnie, żeby się pospiesznie nie uprzedzić do niego, bo to później bardzo trudno jest wykorzenić.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Gdzie jest zdolność poznania i serce głęboko czujące, tam na pewno nie zabraknie bólu i cierpienia. Ludzie naprawdę wielcy skazani są na tym świecie na wielki smutek.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Ci ludzie nawet kochają, tak jakby nienawidzili.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Krew buchnęła jak z wywróconej szklanki.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Cierpienie i ból nieodłącznie towarzyszą szerokim horyzontom myślowym i głęboko współczującemu sercu.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Mieszczuch tym razem spojrzał na niego i obdarzył Raskolnikowi ponurym, złowieszczym spojrzeniem.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Czy ja zabiłem tę starowinę? Nie, siebie zamordowałem, a nie ją! Ze sobą zrobiłem koniec raz na zawsze!

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Tonący chwyta się nawet brzytwy.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Człowiek jest podły, do wszystkiego przywyka.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Jeśli czekać, aż wszyscy zmądrzeją, za długo to potrwa.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Ależ fakty to jeszcze nie wszystko; przynajmniej połowa zależy od tego, czy się umie faktami operować.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Są granice, których przekroczenie jest niebezpieczne; przekroczywszy je bowiem, wrócić już niepodobna.

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara

Pięknie o ludzkim zmaganiu się ze sobą i swoimi słabościami

Tylko w milczeniu słowo,
   tylko w ciemności światło,
   tylko w umieraniu życie:
   na pustym niebie
   jasny jest lot sokoła.

Ursula le Guin, Czarnoksiężnik z Archipelagu

Często wydaje nam się, że świat jest całkowicie pozbawiony sensu, a każda dobra myśl wytarta niczym brzydka szmatka. Czasami w tym ciemnym świecie jednak musimy dostrzec światło, a przeciwności losu pokonywać pozytywnymi myślami. Bo zawsze w ciemnym milczeniu czają się niewypowiedziane, świetlane słowa.

K.K. kl. I b

Ach, ten pozytywizm (tym razem na pęczki)

Dziwna bowiem jest natura ludzka: im mniej sami mamy skłonności do męczeństwa, tym natarczywiej żądamy go od innych.

Bolesław Prus, Lalka

Bywają wielkie zbrodnie na świecie, ale chyba największą jest zabić miłość.

Bolesław Prus, Lalka

Człowiek jest jak ćma: na oślep rwie się do ognia, choć go boli i choć się w nim spali. Robi to jednak dopóty (…) dopóki nie oprzytomnieje. I tym różni się od ćmy.

Bolesław Prus, Lalka

Świat podobny jest do amatorskiego teatru; więc nieprzyzwoicie jest pchać się w nim do ról pierwszych, a odrzucać podrzędne. Wreszcie, każda rola jest dobra, o ile grać ją z artyzmem i nie brać zbyt poważnie.

Bolesław Prus, Lalka

Człowiek jest wtedy najszczęśliwszy, kiedy dokoła siebie widzi to, co nosi w sobie samym…

Bolesław Prus, Lalka

Bo widzisz, najgorszą samotnością nie jest ta, która otacza człowieka, ale ta pustka w nim samym.

Bolesław Prus, Lalka

Co się tu dziwić szaleństwom ludzi, jeżeli w ten sam sposób szaleją światy…

Bolesław Prus, Lalka

Jakież to pospolite sprężyny wywołują ruch w świecie: trochę węgla ożywia okręt, trochę serca – człowieka…

Bolesław Prus, Lalka

Ależ ja zaczynam być naprawdę sentymentalny? Muszę mieć nerwy dobrze rozbite.

Bolesław Prus, Lalka

Nie od razu Kraków zbudowano!

Bolesław Prus, Lalka